...غـــیاب بـــــزرگ چــــنین بــــود

مار در خانه

شعری که هرگز نسروده بودم

مثنوی نفرین ابدی مرا به یدک می کشید

و خیال باطل شستن گناه سیاه تو را !

ای خود گناه !

ای فاصله !

ای ملغمه ی فساد انگیز نا مرادی و نامردی !

- که نامردمی - !!!

شاهراه ریا !

ابو الظواهر رجیم خانه پدری من !

ای رعب ! ای رعب آور ! ای خود ترس !

دوزخ از تو در امان باد ...

با آستینم چه کردی ؟

تو که زالویی بیش نبودی

که اکنون نیشترت دوست و دشمن نمی شناسد !

دریغ که حتی جریان زشت شرنگت در شریان هستی ام

اندیشه کوتاه یکی روز و شبت باشد...

دوزخ از تو به امان

+نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت4:27توسط ودود |