...غـــیاب بـــــزرگ چــــنین بــــود

و تو رفتی وهنوز ....

گذاشتنت رفتن؟

آره، دنیا به تلافیه

چرا تو ده سال پیش رفتی دیگه نیومدی؟ حالا اینا میرن...

غصه نخور ...خودم میام سراغت ...واست یاسین می خونم .

بذا برن..

نمی دونم .... نمی دونم چرا هرکی کم میاره میزاره میره...؟

اما تو نگو کم اووردی...می دونم تو مال کم اووردن نبودی

اون موقعا فکر می کردم داری نقش بازی می کنی،گفتم ..گفتم لابد یه راهی بلده،فقط خودشو زده به خواب!

آخه بابام می گفت:«اون موقعا هیچ دری واسش بسه نبود، همه رو حریف بود، زمین زیر پاش را می رفت»

عیبی نداره...شاید یه روز همه مون کم بیاریم...چه می دونم...

اما جون خاکت وختی اون وری شدیم هوامونو داشته باشی ها..آخه میگن هرکی آشنا داشته باشه ....

ولی سخته، خیلی سخته چن ساله یه غصه رو دلم سنگینه. خودمونیم تو دیگه کی هستی؟

این همه سال یه هوار خاک و یه سنگ قد سقف آسمون رو سینته آخ نمیگی ...فقط لبخند ولبخندولبخند...

اما غصه نخور..خودم میام سراغت، واست قصه میگم

اما نه، تو بزرگتری...باشه نوبتیش می کنیم، قبول؟

یه قصه تو، یه قصه من ....

+نوشته شده در جمعه ششم مهر 1386ساعت1:9توسط ودود |